Τι είναι η ζωή;

...να μερικές απαντήσεις (περιμένουμε και τις δικές σας)

Η ζωή είναι μια λέξη με τρία γράμματα.
Η ζωή είναι ένα ταξίδι.
Η ζωή είναι δώρο.
Η ζωή είναι ωραία, αλλά τα έχει με άλλον.
Η ζωή είναι ο δρόμος για να φτάσεις στο Θεό.
Ζωή είναι να βλέπεις τη κάθε μέρα σα νεογέννητο μωρό.

Η ζωή είναι μια δοκιμασία.
Η ζωή είναι οι χαρές και οι λύπες.
Η ζωή είναι το να «ζεις» κάθε στιγμή.
Η ζωή είναι η αναπνοή.
H ζωή πρέπει να κάνει παρέα με τη χαρά. Και τα δύο αγνοούνται.

Η ζωή είναι η δασκάλα στη Καρβουνάδα.
Η ζωή είναι να ζείς.
Η ζωή είναι η οικογένεια (και μια καλή ερωμένη).

Η ζωή είναι ένα τίποτα.
Η ζωή είναι το μεσοδιάστημα μέχρι το θάνατο.
Η ζωή είναι να ξυπνάω το πρωί και να κοιμάμαι το βράδυ.

Ζωή δεν είναι να ξυπνάς και να κοιμάσαι πάλι. Ζωή είναι να 'σαι ξυπνητός όταν κοιμούνται οι άλλοι!!!!
Ζωή είναι να πεινάς και αντί για παξιμάδι να σου δίνουν cookies.

Η ζωή είναι μια ευκαιρία. Επωφεληθείτε.

Η ζωή είναι ομορφιά. Θαυμάστε την.

Η ζωή είναι ευδαιμονία. Δοκιμάστε την.

Η ζωή είναι όνειρο. Πραγματοποιήστε το.

Η ζωή είναι πρόκληση. Αντιμετωπίστε την.

Η ζωή είναι καθήκον. Εκπληρώστε το.

Η ζωή είναι παιχνίδι. Παίξτε το.

Η ζωή είναι ακριβή. Προσέξτε την.

Η ζωή είναι πλούτος. Διατηρήστε τον.

Η ζωή είναι αγάπη. Απολαύστε την.

Η ζωή είναι μυστήριο. Γνωρίστε το.

Η ζωή είναι υπόσχεση. Κρατήστε την.

Η ζωή είναι λύπη. Ξεπεράστε την.

Η ζωή είναι τραγούδι. Τραγουδήστε το.

Η ζωή είναι αγώνας. Δεχτείτε τον.

Η ζωή είναι τραγωδία. Κάντε κουράγιο.

Η ζωή είναι περιπέτεια. Τολμήστε.

Η ζωή είναι ζωή. Σώστε την!

Η ζωή είναι τύχη. Εκμεταλλευτείτε την.

Η ζωή είναι πολύ πολύτιμη. Μην την καταστρέφετε.[Μητέρα Τερέζα]

«Ζωή είναι το να γνωρίζεις τη φιλοσοφία της ζωής.» Τότε αρχίζεις να ζείς.

ΖΩ

Στίχοι: Κώστας Τουρνάς

Μουσική: Κώστας Τουρνάς

Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Δάντης

Με τα μάτια μου ανοιχτά

με καρδιά που λαχταρά

την ζωή μου όλη ξόδεψα να βρω

Ότι ψάχνει μια ψυχή

με μια άλλη λογική

μια εικόνα μέσα κι έξω μαγική

Ζω και ότι μου δοθεί είναι δώρο

Ζω για να στο χρωστάω

Ζω όσο ζεις στον ίδιο χώρο

Ζω για να σ' αγαπάω

Φως για να φανείς

στην καρδιά μου μπήκε φως

και δεν ξέρω αν ονειρεύτηκα και πως

Πήρε χρώμα η διαδρομή

και είδα μέσα απ' τα χτιστά

κι ευχαρίστησα του κόσμου τα χρηστά

Ζω και η ζωή μου μοιάζει δώρο

Ζω για να στο χρωστάω

Ζω όσο ζεις στον ίδιο χώρο

Ζω για να σ' αγαπάω

Ζω και ότι μου δοθεί είναι δώρο

Ζω για να στο χρωστάω

Ζω όσο υπάρχεις μες το χώρο

Ζω θεέ μου σ' αγαπάω

Γιατί νηστεύω;

Προέλευση της λέξης:

• Η λέξη νηστεία είναι σύνθετη και προέρχεται από το αρνητικό μόριο νη και το ρήμα εσθίω, που είναι άλλος τύπος του έσθω και του έδω και που σημαίνει τρώγω.
• Νήστις σημαίνει αυτός που δεν εσθίει, δεν τρώει
• Από την λέξη αυτή προήλθε το ρήμα νηστεύω και το ουσιαστικό νηστεία που αρχικά σήμαινε την πλήρη αποχή από τροφές και ποτά
• Αργότερα, με την προοδευτική διαμόρφωση του θεσμού της νηστείας, νηστεία δεν σήμαινε μόνο την πλήρη αποχή από υγρές και στέρεες τροφές αλλά και την μερική αποχή (την αποχή από ορισμένες τροφές και λήψη άλλων συγκεκριμένων )

Διάκριση των τροφών σε νηστήσιμες και αρτύσιμες*

Νηστήσιμες τροφές = Ψωμί , Λαχανικά, Ξηροί καρποί κ.α.
Αρτύσιμες τροφές = Φαγητά που μαγειρεύουμε με τη χρήση ελαίου ή βουτήρου και διαφόρων καρυκευμάτων, το κρέας, το γάλα κ.α.

• *Αρτύω σημαίνει καρυκεύω, μαγειρεύω φαγητό χρησιμοποιώντας καρυκεύματα
• Άρτυση είναι το μαγείρεμα ή ετοιμασία του φαγητού χρησ/ντας καρυκεύματα
• Άρτύματα είναι τα διάφορα καρυκεύματα
• Ξηροφαγία
• Λήψη αμαγείρευτων τροφών και εξισώνεται περίπου με την εξελιγμένη πλέον σημασία της νηστείας

Στη νηστεία βέβαια της εκκλησίας μας εντάσσεται και η λέξη:

Εγκράτεια
• Το αγώνισμα της νηστείας,ο πνευματικός αγώνας που διεξάγει ο χριστιανός

Η νηστεία στα χρόνια τα της Π.Διαθήκης

«Και ενετείλατο ο Κύριος ο Θεός τω Αδάμ λέγων από παντός ξύλου του εν τω παραδείσω βρώσει φαγή,από δε του ξύλου του γιγνώσκειν καλόν και πονηρόν ού φάγεσθε απ` αυτού. Η δ' αν ημέρα φάγητε απ` αυτού ,θανάτω αποθανείσθε»
• Πολλοί από τους Πατέρες της Εκκλησίας και ιδιαίτερα ο Μέγας Βασίλειος- υποστηρίζουν ότι η νηστεία νομοθετήθηκε στον ίδιο τον παράδεισο με την απαγορευτική εντολή που έδωσε στους πρωτόπλαστους ο Θεός να μη φάνε «από του ξύλου του γιγνώσκειν καλόν και πονηρόν»
• «Γι’ αυτό και από την αρχή ,δημιουργώντας ο Θεός τον άνθρωπο, αμέσως τον έφερε και τον παρέδωσε στα χέρια της νηστείας και σαν φιλόστοργη μητέρα και άριστο δάσκαλο της εμπιστεύθηκε τη σωτηρία του.
• Αν η νηστεία ήταν απαραίτητη στον παράδεισο είναι πολύ περισσότερο αναγκαία έξω από τον παράδεισο. Αν ήταν χρήσιμο το φάρμακο πρίν τον τραυματισμό είναι πολύ περισσότερο χρήσιμο μετά τον τραυματισμό»
ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Τακτές, έκτακτες, ιδιωτικές νηστείες στην Π.Διαθήκη

Τακτές
» Εορτή του εξιλεασμού
» Συντριβή των δυο λίθινων πλακών του νόμου από τον Μωυσή
» Άλωση Ιεροσολύμων από τους Βαβυλωνίους
» Πυρπόλυση του ναού του Σολομώντος και άλλες εις ανάμνηση διαφόρων γεγονότων ή συμφορών
Έκτακτες
» Σφαγή πολλών χιλιάδων Ισραηλιτών από τους γιούς του Βενιαμήν
» Αδόκητος θάνατος βασιλιά Σαούλ
Ιδιωτικές
» Νήστεψε ο προφήτης Μωυσής 40 ημέρες και 40 νύχτες στο όρος Σινά όταν επρόκειτο να λάβει από το Θεό τις δέκα εντολές

Ο Ιησούς Χριστός και η νηστεία

Δύο είναι τα ουσιώδη στοιχεία που διασώζουν τα Ιερά Ευαγγέλια και τα οποία προσδιορίζουν τη στάση του Χριστού στο Θεσμό της νηστείας
» Το προσωπικό Του παράδειγμα
» Η διδασκαλεία του επί του Όρους ομιλία

Το προσωπικό Του παράδειγμα
Όταν ο Κύριος έμελλε να εξέλθει στο δημόσιο έργο Του οδηγήθηκε υπό του Αγίου Πνεύματος στην έρημο «και νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα και νύκτας τεσσαράκοντα ύστερον επείνασε»
Με την τεσσαρακονθήμερη νηστεία –κατά την οποία όπως γράφει ο ιερός Λουκάς «ούκ έφαγε ουδέν εν ταις ημέραις ταύτες» και με την προσευχή προετοιμάστηκε για τη δημόσια δράση Του.
Με τον τρόπο αυτό όχι απλώς επικύρωσε το νόμο της νηστείας ,αλλά μας κληροδότησε και το προσωπικό Του παράδειγμα να το ακολουθούμε!

Η διδασκαλεία Του
• Στην επί του Όρους ομιλία Του καθορίζει ποια είναι η αληθινή και ευάρεστη ενώπιον του Θεού νηστεία
» «Όταν νηστεύετε μη γίνεστε σκυθρωποί , όπως οι υποκριτές , που παραμορφώνουν τα πρόσωπά τους για να δείξουν στους ανθρώπους ότι νηστεύουν.Σας διαβεβαιώνω πως έτσι έχουν κιόλας λάβει την ανταμοιβή τους.Εσύ αντίθετα όταν νηστεύεις περιποιήσου τα μαλλιά σου και νίψε το πρόσωπό σου για να μην φανεί στους ανθρώπους η νηστεία σου αλλά στον Πατέρα σου που βλέπει τις κρυφές σου πράξεις.Και ο Πατέρας σου θα σου το ανταποδώσει φανερά»
• Η νηστεία κατά την εποχή του Κυρίου είχε εκπέσει σε ένα τύπο χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο και αξία
• Οι Φαρισαίοι λόγου χάριν νήστευαν τυπολατρικά για επίδειξη!

Ποιο το νόημα της νηστείας?

Πρωταρχική επιδίωξη της νηστείας είναι η κάθαρση του πιστού , της ψυχής και του σώματός του.
Διφυής χαρακτήρας της νηστείας
» «αποχή βρωμάτων» αλλά και
» «αλλοτρίωσης των κακών»

Σωματική νηστεία
Μερική ή πλήρη αποχή από τροφές και ποτά
» Με την αποφυγή αυτή αποβλέπουμε στην ταπείνωση της σάρκας , στην περιστολή των ορμών και στην περικοπή των σαρκικών παθών «νέκρωση και σταύρωση του σαρκικού φρονήματος και των εμπαθών επιθυμιών»
» Η αποχή βρωμάτων δεν σημαίνει περιφρόνηση προς τις τροφές από τις οποίες απέχουμε αλλά ασκητική προσπάθεια να ελευθερωθούμε από την ενήδονη λήψη τους δηλ την τρυφή και την απόλαυση που οι Πατέρες θεωρούν αρχή πάσας αμαρτίας.(παράδειγμα φαγητού για απόλαυση και επιβίωση)
» Η χριστιανική νηστεία δεν είναι σωματοκτόνος αλλά παθοκτόνος!

Πνευματική νηστεία
• «Αλλοτρίωση των κακών» σημαίνει αποχή από το κακό δηλ την αμαρτία με όλες τις εκφράσεις τις (αμαρτωλές πράξεις,κακοί λόγοι,εμπαθείς επιθυμίες,αισχροί λογισμοί)
• «Νήστευε δε μη μόνον από άρτου και οίνου και κρεών και άλλων τινών βρωμάτων ή πομάτων αλλά πολύ πλέον από των λογισμών….»
ΝΕΙΛΟΣ ΑΓΚΥΡΑΣ

Τελικώς βέβαια θέτεται το ερώτημα:
Τι νόημα έχει αν νηστεύουμε από κρέας αλλά με τα λόγια μας "τρώμε τις σάρκες" του αδερφού μας?

«Η αξία του δασκάλου είναι διαχρονική. Δε μπορεί ποτέ να ξέρει πού σταματάει η επιρροή του.»

Χένρυ Άνταμς

Ξεκίνησε και φέτος άλλη μία σχολική χρονιά και σκεφτόμουν αν υπάρχει άραγε ιδανικός δάσκαλος. Αν υπάρχουν κάποια κριτήρια-χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κάποιος ώστε να λέγεται ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ.

Σύμφωνα με τους Έλληνες μαθητές οι οποίοι δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην προσωπικότητα του εκπαιδευτικού, ώστε να τους βοηθήσει να αγαπήσουν το σχολείο, τα βασικά προσόντα που πρέπει να έχει ένας δάσκαλος είναι : «αγάπη στους μαθητές του, γνώση του αντικειμένου του, μεράκι και όρεξη για δουλειά, υπομονή»

Στα χέρια ενός αδιάφορου δασκάλου ακόμη και η καλύτερη μέθοδος και το καλύτερο σχολικό βιβλίο θα φαίνεται αδιάφορο, το σχολικό περιβάλλον απωθητικό…

Από την σκοπιά του δασκάλου τώρα τα βασικά προσόντα που πρέπει να έχει ο καλός μαθητής για το δάσκαλο είναι : «Να είναι πειθαρχημένος, να κάνει με συνέπεια τις εργασίες του, να είναι ομαδικός, να μην μπλέκει σε καβγάδες».

Λοιπόν εσείς τι λέτε υπάρχει ιδανικός δάσκαλος; Υπάρχει κάποιο ιδεατό πρότυπο μαθητή;

Ο Τοτός γυρίζει από το σχολείο στο σπίτι του κλαίγοντας.

- Τι έχεις; Γιατί κλαις; τον ρωτά η μητέρα του.

- Με χτύπησε ο δάσκαλος

- Και γιατί σε χτύπησε;

- Να, γιατί απάντησα σε μια ερώτηση που δεν μπορούσε κανείς άλλος ν΄απαντήσει.

- Τι; Και αντί να σου βάλει άριστα σε χτύπησε; Και ποια ήταν αυτή η ερώτηση;

- Ποιος έσπασε το τζάμι του σχολείου

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ;

(ΜΕΡΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ)

¨ Για να πραγματοποιηθεί το μάθημα τα απαραίτητα στοιχεία είναι δύο: ο δάσκαλος και ο μαθητής. Όλα τα άλλα απλώς βοηθούν και διευκολύνουν.

¨ Να σέβεται πάντα το κουδούνι. Το διάλειμμα είναι χρόνος που χρειάζεται σε μαθητές και διδάσκοντες για να ικανοποιήσουν πιεστικές ίσως ανάγκες (πείνα, δίψα, επίσκεψη στην τουαλέτα κλπ).

¨ Να θυμάται πάντα ότι ο καλός ομιλητής είναι πρώτα καλός ακροατής.

¨ Αν θέλει να τον σέβονται οι μαθητές του, τότε πρέπει να τους σέβεται και κείνος. Η εικόνα του δάσκαλου που ήταν φόβητρο για τους μαθητές του δεν είναι πλέον ελκυστική. Ειρωνείες, βρισιές, υπονοούμενα , απειλές κλπ δεν πρέπει να ανήκουν στο ρεπερτόριο ενός δασκάλου.

¨ Εμπλουτίστε το μάθημα με κατανοητά παραδείγματα για τους μικρούς μαθητές σας. Μην διστάζετε να τους προσφέρετε καινούριες γνώσεις. Αλλά μην τους ζαλίζετε με τις προσωπικές σας εμπειρίες και τα καθημερινά σας προβλήματα.

¨ Βεβαιωθείτε ότι το ντύσιμο και η γενικότερη συμπεριφορά σας δεν αποσπά την προσοχή τους από το μάθημα. Μην μιμείστε το ντύσιμο των μαθητών σας!

¨ Εξασφαλίστε ότι η επικοινωνία σας μαζί με τους μαθητές σας είναι στο ίδιο μήκος κύματος!

¨ Βεβαιωθείτε ότι καταλαβαίνουν όλες τις λέξεις σας κάνοντας κατάλληλες ερωτήσεις.

¨ Δημιουργείστε το κατάλληλο κλίμα για να είναι αποτελεσματική η διδασκαλία. ( Να νοιώθετε και να οργανώσετε την αίθουσα σαν να είναι χώρος τους σπιτιού σας. Να υπάρχει επαρκής φωτισμός και να αερίζεται καλά η αίθουσα. Αισθανθείτε άνετα για να αισθανθούν έτσι και οι μαθητές σας.)

Τέλος, νομίζω ότι ο δάσκαλος κάθε στιγμή πρέπει να νοιώθει σαν τον ακροβάτη που περπατάει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί και να μην ξεχνάει ότι έχει να κάνει με παιδικές ψυχές.

Καλή Σχολική Χρονιά!

Ο ΚΕΝΟΣ ΤΟΙΧΟΣ

Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες.

Το κρεβάτι που βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.

Οι άντρες κατέληξαν να μιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους ,την θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.

Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι' αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.

Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας ,μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.

Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας να αναπτύσσονται μέσα του. Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο . Άρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.

Ένα πρωινό σε μια επίσκεψη της νοσοκόμας στο δωμάτιο βρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.

Μετά από ένα χρονικό διάστημα για να μην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο .Εκείνη με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος . Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.

Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος !

Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: πως μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραψε; Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόσο ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;

Και η νοσοκόμα του απάντησε : Ω Θεέ μου........δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός ; Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει.

Εάν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι ,πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες σε αυτά που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.

Ο δρόμος, ο χρόνος και ο πόνος

«Για να πάει κανείς στον γλυκό Παράδεισο,πρέπει να φάει πολλά πικρά εδώ,να έχει το διαβατήριο των δοκιμασιών στο χέρι».
Γέροντας Παϊσιος

"Το Τούβλο"

Ένας νεαρό και επιτυχημένο στέλεχος εταιρείας, οδηγούσε τη νέα του τζάγκουαρ κάπως γρήγορα σε μία γειτονιά όχι και τόσο καλόφημη. Πρόσεχε μην τυχόν κανένα παιδάκι ξεπροβάλει απότομα ανάμεσα από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάποια στιγμή πιστεύοντας πως είδε κάτι να κινείται επιβράδυνε, αντί όμως να εμφανιστεί κάποιο παιδάκι, ένα τούβλο χτύπησε με δύναμη την πλαϊνή πόρτα της τζάγκουάρ του. Φρέναρε απότομα και κάνοντας όπισθεν κατευθύνθηκε στο σημείο που το τούβλο είχε ριχτεί.

Φανερά θυμωμένος πετάχτηκε έξω από το αυτοκίνητό του, κι έπιασε ένα παιδί που βρήκε κοντά του, το έσπρωξε και το ακούμπησε με την πλάτη σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο, φωνάζοντας «Γιατί το έκανες αυτό και ποιος είσαι; Τι νομίζεις ότι κάνεις; Αυτό είναι ένα καινούριο αυτοκίνητο και το τούβλο που πέταξες του έκανε μια πολύ ακριβή ζημιά! Γιατί το έκανες»;

Το νεαρό αγόρι απολογητικά του είπε «σας παρακαλώ κύριε. σας παρακαλώ, ζητώ συγνώμη, αλλά δεν ήξερα τι άλλο να κάνω! Πέταξα το τούβλο γιατί κανένας δεν σταματούσε.» Με δάκρυα να κυλάνε στο πρόσωπό του και στο σαγόνι του, το αγοράκι έδειξε πίσω από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. «Είναι ο αδερφός μου» είπε «Το αναπηρικό του καροτσάκι αναποδογύρισε στο πεζοδρόμιο, έπεσε απ' το καροτσάκι κι εγώ δεν μπορώ να τον σηκώσω».

Το αγόρι ζήτησε από τον νεαρό «Θα μπορούσατε σας παρακαλώ να με βοηθήσετε να τον βάλουμε πίσω στο αναπηρικό του καροτσάκι; Είναι χτυπημένος και είναι πολύ βαρύς για να τον σηκώσω μόνος μου».

Ο οδηγός εμβρόντητος, προσπάθησε να συνέλθει, σήκωσε γρήγορα το ανάπηρο αγόρι και το καροτσάκι του, έπειτα πήρε ένα χαρτομάντιλο και περιποιήθηκε πρόχειρα τις πληγές του αγοριού. Με μια ματιά που του έριξε κατάλαβε πως τα τραύματα του παιδιού ήταν επιφανειακά κι όλα θα πήγαιναν καλά.

«Σε ευχαριστώ, ο Θεός να σε ευλογεί» είπε το ευγνώμων αγοράκι στον ξένο. Ο οδηγός ταραγμένος ακόμη, απλά κοιτούσε το αγοράκι να σπρώχνει το καροτσάκι με τον αδερφό του πάνω στο πεζοδρόμιο πηγαίνοντας για το σπίτι τους.

Γύρισε προς τη τζάγκουάρ του αργά. Η ζημιά στο αυτοκίνητο ήταν εμφανέστατη αλλά ο νεαρός ποτέ δεν μπήκε στην διαδικασία να την επιδιορθώσει. Άφησε τη ζημιά να υπάρχει για να του θυμίζει το μήνυμα «Μην ζεις τη ζωή σου τόσο γρήγορα έτσι ώστε να αναγκάζεις τον άλλον να σου πετάξει ένα τούβλο για να τραβήξει την προσοχή σου»!

Ο Θεός ψιθυρίζει στις ψυχές μας και μιλά στις καρδιές μας. Μερικές φορές όταν δεν έχουμε χρόνο να ακούσουμε, είναι αναγκασμένος να μας πετάξει ένα τούβλο. Είναι επιλογή μας να ακούμε ή όχι.

Η συμμετοχή στον πόνο των άλλων (από τους λόγους του Γέροντος Παϊσίου)

Όταν ο άνθρωπος πονάει για τον συνάνθρωπό του, ο Θεός κατά κάποιον τρόπο συγκινείται, χαίρεται, γιατί ο άνθρωπος αυτός, με την αγάπη που έχει, συγγενεύει μαζί Του, και του δίνει θεία παρηγοριά. Αλλιώς δεν θα μπορούσε να αντέξει τον πόνο για τον συνάνθρωπό του.

- Γέροντα, πως μπορείς να νιώσεις τον πόνο των άλλων;

- Όταν έχεις κι εσύ κάποιον πόνο, σκέφτεσαι τον πόνο του άλλου, έρχεσαι στην θέση του και πονάς πιο πολύ για ‘κείνον. Ο πόνος ο δικός σου δηλαδή σε βοηθάει να καταλάβεις τον πόνο των άλλων. Και όταν δέχεσαι με χαρά τον δικό σου πόνο, δίνεις στους πονεμένους παρηγοριά.

Πάντως άλλο είναι να μαθαίνεις ότι αρρώστησε κάποιος και άλλο είναι να αρρωσταίνεις ο ίδιος. Τότε καταλαβαίνεις τον άρρωστο. Άκουγα «χημειοθεραπείες» και νόμιζα ότι είναι «χυμοθεραπείες», δηλαδή ότι κάνουν στους καρκινοπαθείς θεραπεία με χυμούς, με φυσικές τροφές! Που να ξέρω; Τώρα όμως κατάλαβα τι ταλαιπωρία είναι.

- Οι χημειοθεραπείες, Γέροντα, είναι πιο δύσκολες από τις ακτινοβολίες;

- Πιο δύσκολες; Όλα, και οι ακτινοβολίες και οι χημειοθεραπείες είναι... Το χειρότερο είναι που σου κόβουν την όρεξη· ενώ πρέπει να φας καλά, δεν μπορείς να φας καθόλου. Και οι γιατροί σου λένε: «Πρέπει να τρως». Εμ, πως να φας, αφού όλα αυτά σου κόβουν την όρεξη και σε κάνουν πτώμα! Όταν έκανα ακτινοβολίες, ενώ καιγόμουν, δεν μπορούσα να πιω καθόλου νερό. Μου ερχόταν να κάνω εμετό, αισθανόμουν απέχθεια ακόμη και για το νερό.

- Γέροντα, αν κάνατε λίγο νωρίτερα την εγχείρηση...

- Τι νωρίτερα; Εγώ δεν κάνω προσευχή να περάσει, γιατί έτσι συμπάσχω με τον κόσμο που υποφέρει. Καταλαβαίνω πιο πολύ τους πονεμένους και συμμετέχω στον πόνο τους. Άλλωστε και εμένα με ωφελεί πνευματικά. Ζητάω μόνο να μπορώ λίγο να εξυπηρετούμαι και να εξυπηρετώ. Ό,τι θέλει όμως ο Θεός.

Όταν έχεις κάποιο πρόβλημα στην υγεία σου και δεν σε απασχολεί αυτό, τότε έχεις κατά κάποιον τρόπο το δικαίωμα να παρακαλείς τον Θεό να βελτιώσει την κατάσταση της υγείας των άλλων. Αλλά και όποιος δεν έχει δικό του πόνο, ας πονάει τουλάχιστον γι’ αυτούς που πονούν. «Να πάρω τον γαταδόκκο σου», έλεγαν οι Φαρασιώτες, δηλαδή τον πόνο σου, το βάσανό σου, το φαρμάκι σου.

- Γέροντα, με τι τρόπο τον έπαιρναν;

- Με την αγάπη. Όταν με αγάπη λέει κανείς «να πάρω τον πόνο σου», τον παίρνει. Αλλά, αν τον πάρει, μετά θέλει πολλή υπομονή, πολλή παλικαριά, πολλή δύναμη, για να τον αντιμετωπίσει. Έρχονται μερικοί και μου λένε: «Γέροντα, θέλω να πάρω τον πόνο σου». Μερικοί το λένε από παλικαριά, μερικοί όμως φοβητσιάρηδες δεν ξέρουν τι λένε. Αυτοί με το παραμικρό τρέχουν στον γιατρό και εύκολα απογοητεύονται. Τον λίγο πόνο τον δικό τους δεν μπορούν να σηκώσουν και λένε να πάρουν τον δικό μου πόνο! Καλύτερα να κάνουν υπομονή στον δικό τους πόνο, να δέχονται με χαρά ότι επιτρέπει γι’ αυτούς ο Θεός και να μη ζητούν δήθεν από αγάπη να πάρουν την αρρώστια του άλλου. Γιατί, αν τυχόν ο Θεός εκπληρώσει το αίτημά τους και ξεχάσουν ότι οι ίδιοι το ζήτησαν, θα γογγύξουν και μπορεί να τα βάλουν και με τον Θεό.

«…να’σαι εσύ ο ποταμός κι εσύ να΄σαι το φράγμα»

Στίχοι: Πέτρος Μίσκος,

Μουσική: Πέτρος Παρασκευάς,

Πρώτη εκτέλεση: De Facto

Βαρύς χειμώνας έρχεται

μακρύς καιρός κοντεύει

και η ψυχή παρακαλά

το σώμα να νηστεύει

Νύχτα μεγάλη νύχτωσε,

σκοτάδι της αβύσσου

γυρεύει φάρο η καρδιά

το φως του Παραδείσου

Λίγο πριν τη θύελλα

ο άνεμος κοπάζει

μα αν βγει η ψυχή στη θάλασσα

το κύμα την αρπάζει

Τη σέρνει, την τραβολογά

τη ρίχνει μες στα βάθη

κι είναι Θεέ τόσο βαριά

τόσα πολλά τα πάθη

Νύχτωσε νύχτα σκοτεινή

βαρύς είν' ο χειμώνας

μα δένω κόμπους στο σχοινί

και η ευχή κανόνας

Λίγο πριν τη θύελλα

πριν σπάσει η τρικυμία

κάνω ευχή: σώμα ψυχή

να κάνουν συμμαχία

Δεν είναι πράγμα εύκολο

δεν είναι λίγο πράγμα

να' σαι εσύ ο ποταμός

κι εσύ να' σαι το φράγμα

Βαρύς χειμώνας έρχεται

μακρύς καιρός κοντεύει

και η ψυχή να εύχεται

το σώμα να παλεύει

Αναρωτιέσαι μερικές φορές πώς είναι δυνατόν κάποιοι στίχοι να κρύβουν τόσο μεγάλο νόημα σε τόσες λίγες λέξεις. Αφορμή για αυτή τη σκέψη στάθηκε ένα τραγούδι που ναι μεν το γνωρίσαμε αρκετό καιρό πριν, εν τούτοις όμως, συνεχίζει να μας εμπνέει και να μας προβληματίζει. Ο λόγος για το «Μακρύς καιρός κοντεύει» των De Facto.

Πόλεμοι, πείνα, εξαθλίωση, μόλυνση του περιβάλλοντος, αποξένωση, εκμετάλλευση και μοναξιά. Σημεία των καιρών. Ζοφερές εικόνες σαν το κρύο του βαρύ χειμώνα. Ένα κρύο που αρχίζει να περιβάλλει και τις καρδιές μας, αν και αυτές έχουν φτιαχτεί μόνο για θερμά αισθήματα.

Παρόλο που ο χειμώνας είναι δριμύς, έρχεται μια υπόσχεση: «Μακρύς καιρός κοντεύει». Αιώνιος καιρός θα λέγαμε. Μια αιωνιότητα γεμάτη από αντίθετες έννοιες από αυτές που περιγράψαμε παραπάνω. Για όσους το επιλέξουν.

Είναι τρομακτικό να ξέρεις ότι δεν υπάρχει τέλος. Ειδικά αν η κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, μόνο ευχάριστη δεν είναι. Γι’ αυτό «η ψυχή παρακαλά το σώμα να νηστεύει», να μαθαίνει στα λίγα για να κερδίσει τα περισσότερα. Να συνηθίσει στην έννοια της αποκοπής του θελήματός της, όταν αυτό δεν έχει τη σφραγίδα του Δημιουργού, αλλά είναι γεμάτο προσμείξεις.

Η μέρα αποχαιρετά. «Νύχτα μεγάλη νύχτωσε, σκοτάδι της αβύσσου». Γιατί να είναι κακό το βράδυ; Το σημαντικότερο πλεονέκτημά του είναι ότι δεν σε βλέπουν. Κρύβεσαι πίσω από τη μάσκα που έχεις καταφέρει να πλασάρεις στους γύρω σου και συνεχίζεις αμέριμνος και βολεμένος. Πού καιρός για αποκαλύψεις και αλλαγές; Και τι τις χρειάζεται κανείς αυτές, τη στιγμή που περνά καλύτερα στο ημίφως; Αν δημιουργηθεί η ανάγκη για φως, υπάρχει η δυνατότητα του τεχνητού. Και όλα φτιάχνονται.

Μα, μια ακτίνα, ένα αλλιώτικο φως που τρεμοπαίζει και αχνοφαίνεται ανά διαστήματα, σα να προέρχεται από ένα φάρο, θυμίζει εποχές που οι ακτίνες του Ήλιου έκαναν τα πάντα να μοιάζουν τόσο αληθινά και φυσικά! Τι όμορφη αίσθηση! Ξεχασμένη! Το μειδίαμα των ανθρώπων ήταν τρανταχτό γέλιο και στα μάτια τους ήταν ζωγραφισμένη η σοφία. Όχι εκείνη που αποκτιέται με την ανάγνωση τόμων βιβλίων και την απόκτηση μεταπτυχιακών τίτλων, αλλά η μία και μοναδική Σοφία που αποκτιέται μέσα από την αλληλεπίδραση των ανθρώπων και την διάθεση να κοπιάσουν για να εισπράξουν… τη χαρά ότι κόπιασαν. Και το αποτέλεσμα έρχεται μόνο του.

Τελικά, τι γυρεύει η καρδιά μέσα στο σκοτάδι; Από τη μια μεριά να αντικρίζει έρεβος και από την άλλη την πρό(σ)κληση να δώσει τέλος στην τύφλωση. Μαγνητισμένη από την ευκαιρία που της δίνεται, και με τη γνώση του παρελθόντος να τη συνοδεύει, «γυρεύει φάρο η καρδιά το Φως του Παραδείσου» που τόσο άδοξα έχασε.

Η συνειδητοποίηση του κενού της ψυχής μας είναι το πρώτο βήμα. «Ο άνεμος» που μας είχε αναστατώσει πρωτύτερα, «κοπάζει». Νιώθουμε πιο γαλήνιοι και έτοιμοι να ριχτούμε στον αγώνα. Βλέπουμε πιο καθαρά. Κάτι μας ταρακούνησε. Ένας λόγος, μια εικόνα, μια συμπεριφορά, ένα χάδι. Τώρα φαντάζει πιο όμορφη η ζωή, πιο σταθερή. Όλα αυτά όμως, «λίγο πριν τη θύελλα». Μια στιγμή πριν αισθανθούμε τόσο σίγουροι και έτοιμοι να αφήσουμε την ψυχή μας να περπατήσει στα παλιά λημέρια. Να βιώσει και να αισθανθεί ξανά πράγματα που την είχαν συνεπάρει, με την ελπίδα να τα δει από μια άλλη σκοπιά, πιο δυναμική.

«Μ’ αν βγει η ψυχή στη θάλασσα, το κύμα την αρπάζει». Περιμένει στη γωνία εκείνος που προδώθηκε από την απόφασή μας για επαναπροσδιορισμό μας. Θέλει να μας ξανακερδίσει. Κι αυτή την έρμη την ψυχή «τη σέρνει, την τραβολογά, τη ρίχνει μες στα βάθη». Και πώς αυτή να κρατηθεί στην επιφάνεια; «Είναι Θεέ τόσο βαριά, τόσα πολλά τα πάθη»!

Η απόφαση όμως πάρθηκε. Τα βήματα πηγαίνουν από μόνα τους. Η βαριά πόρτα ανοίγει και μια γνώριμη μορφή περιμένει και αγωνιά. «Αν η κατάρα φέρει ευχή, γεννάει ευλογία»[1]. Το θολό ποτάμι ξεχύνεται, τα μάτια χαμηλώνουν και το σκυφτό σώμα δηλώνει την επιθυμία για μια νέα αρχή. Οτιδήποτε περιττό, έφυγε. Χάθηκε. Τώρα άναψε η φλόγα για «να μη φοβάται η ψυχή σκοτάδι, τρικυμία».

Στην έξοδο όμως, το μαύρο χρώμα και το κρύο κυριαρχούν. «Νύχτωσε νύχτα σκοτεινή, βαρύς είν’ ο χειμώνας». Ο άνεμος χτυπά τα παραθυρόφυλλα. το χιόνι φωλιάζει στον κήπο, η βροχή γλύφει την εξώπορτα «μα, δένω κόμπους στο σχοινί και η ευχή κανόνας»[2]. Κάτι έχει αλλάξει σε σχέση με την προηγούμενη βαρυχειμωνιά. Σαν να στοιβάχτηκαν πολύτιμα εφόδια που ήρθε ο καιρός τους για να χρησιμοποιηθούν. Εφόδια που δεν σκουριάζουν, δεν παλιώνουν και δεν εξαντλούνται[3].

Κι η θύελλα είναι πάλι έτοιμη να ξεσπάσει, μα δεν θα βρει ένα θύμα σε εμφύλιο πόλεμο με τον ίδιο του τον εαυτό. «Κάνω ευχή σώμα ψυχή να κάνουν συμμαχία»[4]. Θέλω και τα δύο να είναι πρόθυμα. Να διώξουν όποια ασθένεια τα βασανίζει και να ριχτούν στη μάχη. Κι ας είναι πιο γλυκιά η λιποταξία. Κι ας υπόσχεται περισσότερα, φαινομενικά.

Οι Σειρήνες ζωντανεύουν και αρχίζουν το γλυκό τους τραγούδι. Η ψυχή δένεται στο κατάρτι. Σφαλίζει αυτιά και μάτια. Κλείνει τις διεξόδους. Γίνεται φράγμα που φράζει την ίδια της την επιθυμία. Πράγμα απαιτητικό και κόντρα στο ρεύμα[5]. «Δεν είναι πράγμα εύκολο, δεν είναι λίγο πράγμα να΄ σαι εσύ ο ποταμός κι εσύ να’ σαι το φράγμα». Μα, χρειάζεται! Για να νικήσεις τον «βαρύ χειμώνα» που «έρχεται» και να κερδίσεις το «μακρύ καιρό» που «κοντεύει»[6].

Μακάρι να δομούμε συνεχώς με τέτοιο τρόπο την ψυχή μας, ώστε να επιζητά «να εύχεται το σώμα να παλεύει» και να είμαστε άξιοι μέσα στην αναξιότητά μας να βιώνουμε το «μακρύ καιρό» ακόμη και μέσα σε «βαρύ χειμώνα»[7].

___________________
[1] «Η γαρ κατά Θεόν λύπη μετάνοιαν εις σωτηρίαν αμεταμέλητον κατεργάζεται, η δε του κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται» (Β’ Κορ. ζ’, 10)
[2] «Πας γαρ ος επικαλέσηται το όνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. ι’, 13)
[3] «Τα γαρ όπλα της στρατείας ημών ού σαρκικά, αλλά δυνατά τω Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων λογισμούς καθαιρούντες και παν ύψωμα επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού, και αιχμαλωτίζοντες παν νόημα εις την υπακοήν του Χριστού» (Β’ Κορ. ι’, 4-5)
[4] «η γαρ σαρξ επιθυμεί κατά του πνεύματος, το δε πνεύμα κατά της σαρκός. Ταύτα δε αντίκειται αλλήλοις, ίνα μη α αν θέλητε ταύτα ποιήτε.» (Γαλ. ε’, 17)
[5] «Η γαρ δύναμίς μου εν ασθενεία τελειούται» (Β’ Κορ. ιβ’, 9)
[6] «το δε καλόν ποιούντες μη εκκάκωμεν. Καιρώ γαρ ιδίω θερίσομεν μη εκλυόμενοι» (Γαλ. στ’, 9)
[7] «ο Θεός… ουκ εάσει υμάς πειρασθήναι υπέρ ό δύνασθε αλλά ποιήσει συν τω πειρασμώ και την έκβασιν του δύνασθαι υμάς υπενεγκείν» (Α’ Κορ. ι’, 13)

OCTPOB - ΤΟ ΝΗΣΙ

Ένας δειλός βοηθός καπετάνιου, σε μια ταραγμένη για τη Ρωσία περίοδο, γίνεται όπλο στα χέρια των Γερμανών.

Ένας δυναμικός «σαλός» εν μέσω «λογικών» άλλων, με φόντο μια παγωμένη βραχονησίδα, ένα νησί, το δικό του νησί.

Ποια σχέση συνδέει τα δύο πρόσωπα;

Πόσο λεπτή είναι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες;

Τελικά, η αλήθεια είναι αυτό που βλέπουμε;

Μια ταινία που μιλά για την ουσία των πραγμάτων που μας περιβάλλουν. Μια προσέγγιση που δύσκολα συναντά κανείς στις κινηματογραφικές οθόνες. Ένας ύμνος για το πέρασμα από τη ματαιότητα στην ταπείνωση και από την παράνοια στη… μετάνοια.

Μαγευτικές εικόνες με το ρωσικό ψύχος να κυριαρχεί σε μια ατμόσφαιρα κατάνυξης και το υγρό στοιχείο να αγκαλιάζει το σκηνικό και τους ήρωες, σαν τη Θεία Πρόνοια. Οι Ρώσοι παραδίδουν μαθήματα αισθητικής, σεναρίου και τόλμης, ενώ μας προκαλούν να ανακαλύψουμε και άλλα ανάλογα επιτεύγματά τους στον τομέα της 7ης τέχνης.

Ένα είναι πολύ πιθανό. Μόλις τελειώσει η ταινία, θα σας δημιουργηθεί η ανάγκη να την ξαναδείτε. Προς γνώση και συμμόρφωση…

Για να κατεβάσετε την ταινία κλικάρετε πάνω στο κόκκινο εικονίδιο της παρακάτω ιστοσελίδας:

http://www.torrentreactor.net/torrents/1100409/Ostrov-2006-DVDRip-XviD-MESS

Για ελληνικούς υπότιτλους:

http://www.greeksubtitlesproject.com/get_greek_subtitles.php?id=23215

Καλή θέαση!

Γλωσσάριο Τριωδίου (μέρος Β')

ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ: Κάθε Κυριακή των Νηστειών απόγευμα τελείται εσπερινός. Λέγεται "κατανυκτικός" γιατί περιέχει τροπάρια και ύμνους μετανοίας, ενώ το ψαλτικό ύφος είναι λιτό χωρίς εξάρσεις. Ο πρώτος, μάλιστα (ο οποίος τελείται την Κυριακή της Τυροφάγου το Απόγευμα), λέγεται "εσπερινός της συγχώρησης" γιατί τότε οι πιστοί ζητούν συγχώρεση ο ένας από τον άλλο για πιθανά παραπτώματά τους, ώστε να εισέλθουν ελεύθεροι στην περίοδο της Σαρακοστής.

ΜΕΓΑ ΑΠΟΔΕΙΠΝΟ: Η ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου τελείται καθημερινά από τον καθένα μας, στο χώρο που επιθυμούμε, σαν προσωπική μας προσευχή. Για την περίοδο της Σαρακοστής, όμως, η Εκκλησία έχει θεσπίσει να τελείται στους Ορθόδοξους Ναούς κάθε απόγευμα το "Μέγα Απόδειπνο", το οποίο είναι παρόμοιο με το Μικρό, αλλά έχει επιπλέον όμορφους και κατανυκτικούς Κανόνες (ύμνους). Εκεί ψάλλεται ο υπέροχος ύμνος: "Κύριε των δυνάμεων μεθ'ημών γενού. Άλλον γαρ εκτός Σου βοηθόν εν θλίψεσιν ουκ έχομεν. Κύριε των δυνάμεων ελέησον ημάς".

Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΙΑΣΜΕΝΩΝ ΔΩΡΩΝ: Κάθε Θ.Λειτουργία είναι γεγονός χαρμόσυνο, αναστάσιμο. Την περίοδο της Σαρακοστής η Εκκλησία τελεί την Θ.Λειτουργία του Μ.Βασιλείου μόνο τις Κυριακές, για να επιτείνει την ατμόσφαιρα κατάνυξης και μετανοίας που υπάρχει αυτή την περίοδο. Επειδή, όμως, το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου είναι η τροφή του χριστιανού, η μητέρα Εκκλησία φρόντισε να του την παρέχει με μία "ειδική" Θ.Λειτουργία, τη Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, στην οποία δεν γίνεται καθαγιασμός άρτου και οίνου σε Σώμα και Αίμα Κυρίου, αλλά χρησιμοποιείται για τη Θ.Κοινωνία Σώμα και Αίμα καθαγιασμένο κατά την Θ.Λειτουργία της προηγούμενης Κυριακής.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ: Είναι μία ακολουθία που τελείται κάθε Παρασκευή απόγευμα και είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο. Συνήθως τελείται μαζί με μικρό απόδειπνο ή εσπερινό. Στους χαιρετισμούς ψάλλεται ο εξαίσιος Κανόνας του Ιωσήφ "Ανοίξω το στόμα μου...", ενώ απαγγέλλονται οι 24 (6 κάθε φορά επί 4 εβδομάδες) κατ' αλφάβητο οίκοι της Θεοτόκου ("Αγγελος προτοστάτης..., Βλέπουσα η αγία..., Γνώσιν άγνωστον... κτλ), έργο του Ρωμανού του μελωδού.

ΜΕΓΑΛΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ: Την Τετάρτη μετά την Δ' Κυριακή των Νηστειών τελείται η ακολουθία του Μεγάλου Κανόνα. Ο Μ.Κανόνας είναι ένα αριστούργημα θεολογίας και ποίησης που αποτελείται από 300 περίπου τροπάρια.

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ: Την πέμπτη Παρασκευή των Νηστειών τελείται η ακολουθία του Ακαθίστου Υμνου (στις τέσσερις προηγούμενες έχει τελεστεί η ακολουθία των "Χαιρετισμών"). Στην ακολουθία αυτή απαγγέλονται και οι 24 οίκοι της Θεοτόκου (βλ. "Χαιρετισμοί"), ενώ η συχνή επανάληψη του "Τη υπερμάχω" μας υπενθυμίζει τη δια της Θεοτόκου θαυματουργική διάσωση της Κωνσταντινούπολης από τους Αβάρους το 626μ.Χ. Τότε οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης είχαν συνθέσει και ψάλει όρθιοι τον υπέροχο αυτό ύμνο, για να ευχαριστήσουν την προστάτιδα του Έθνους μας, την Υπεραγία Θεοτόκο.

Πηγές: http://users.otenet.gr
http://www.kannavos.gr

Γλωσσάριο Τριωδίου (μέρος Α')

ΤΡΙΩΔΙΟ: Εκκλησιαστικό βιβλίο και περίοδος που διαρκεί από την Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου έως την Κυριακή του Πάσχα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της, από το οποίο παίρνει και το όνομά της, είναι ότι κατά την περίοδο αυτή οι Κανόνες που απαρτίζουν τις καθημερινές ακολουθίες αποτελούνται από τρεις ωδές και όχι εννιά, όπως συμβαίνει με όλους τους υπόλοιπους Κανόνες. Έχει πλήθος ακολουθιών, προσφέροντας στους πιστούς πολλές ευκαιρίες λειτουργικής εμπειρίας. Είναι περίοδος κατάνυξης και προετοιμασίας για το Άγιο Πάσχα και την Ανάσταση του Κυρίου. Δεν εκτείνεται πάντα στην ίδια περίοδο του έτους μια και εξαρτάται από το Πάσχα.

ΚΥΡΙΑΚΕΣ: Όλες οι Κυριακές του Τριωδίου έχουν μία συγκεκριμένη ονομασία και μας μεταφέρουν μηνύματα σχετικά με την περίοδο αυτή. Με τη σειρά, οι Κυριακές του Τριωδίου είναι:
- Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου: (Προβάλλεται η μεγάλη αξία της ταπείνωσης)
- Κυριακή του Ασώτου: (Μέσα από αυτή την παραβολή βλέπουμε την απέραντη αγάπη του Θεού για όλους μας)
- Κυριακή της Απόκρεω: (Το ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής μάς τονίζει την αγάπη προς τους συνανθρώπους μας. Μόνο αν αγαπάμε τον διπλανό μας, αγαπούμε τον ίδιο τον Θεό)
- Κυριακή της Τυροφάγου: (Προβάλλεται η αξία που έχουν η νηστεία και η συγχώρεση για τον πνευματικό αγώνα μας)
- Α' Νηστειών: Κυριακή της Ορθοδοξίας (γιορτάζουμε την αναστήλωση των εικόνων και τη νίκη της Ορθοδοξίας απέναντι στην αίρεση των Εικονομάχων)
- Β' Νηστειών: Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης. Κορυφαίος διδάσκαλος των αληθειών της Ορθοδοξίας )
- Γ' Νηστειών: Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως (Ιησούς Χριστός: «Όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του και ας σηκώσει τον εαυτό του, και έτσι ας με ακολουθεί.» Μαρκ.8, 34)
- Δ' Νηστειών: Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος (Ηγούμενος της μονής του Σινά. Έγραψε την «Κλίμακα», ένα βιβλίο στο οποίο αναφέρονται οι αρετές-σκαλοπάτια, τις οποίες κάθε χριστιανός προσπαθεί να ανέβει πάνω στη σκάλα που οδηγεί στον ουρανό.)
- Ε' Νηστειών: Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας (Η οσία Μαρία είναι ζωντανό παράδειγμα της δύναμης της μετάνοιας. Παρόλο που βυθίστηκε στην αμαρτία, μετανόησε και με το έλεος του Θεού έφτασε στην καθαρότητα των αγγέλων)
- Κυριακή των Βαϊων: (Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα)

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ: Η "Σαρακοστή", ό πως απλά λέγεται, είναι η 40νθήμερη περίοδος από την Α' Κυριακή των Νηστειών μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων. Είναι περίοδος αυστηρότατης νηστείας και πνευματικού αγώνα.

Πηγές: http://users.otenet.gr

http://www.kannavos.gr