Το πρώτο μπάνιο (μπρρρ...)

Παραμονή Ευαγγελισμού 2008.

Χαλάρωση μετά από την πρωινή ετοιμασία της αίθουσας του σχολείου για την εθνικοθρησκευτική γιορτή της επόμενης μέρας. Ευκαιρία να μελετήσω λίγη κιθάρα, όταν ξαφνικά... ΝΤΡΙΙΙΝ… Το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής ο φίλτατος συνάδελφος Δημήτρης:

- «Λοιπόν, έχω διάθεση για βόλτα και μπάνιο. Είσαι μέσα;»

- «Εεε…ναι! (άλλο που δεν ήθελα) Πού θα πάμε;»

- «Στην Κακή Λαγκάδα, στην Αγία Πελαγία. Ετοίμασε τα απαραίτητα. Σε 20 λεπτά έρχομαι να σε πάρω»
Τουτ…Τουτ… (κλείσιμο τηλεφώνου)

Αυτό ήταν. Έβαλα στην τσάντα μια πετσέτα (προσφορά του Ε.Σ.), ένα μπουκάλι με νερό (γιατί μας είχαν προετοιμάσει για απίστευτο περπάτημα … φήμες!!!), μπαταρίες για την ψηφιακή φωτογραφική του Δημήτρη (πότε θα την αλλάξεις επιτέλους;;;), πορτοφόλι, κλειδιά… . Έβγαλα το μαγιό από την ντουλάπα χωρίς να ξέρω αν θα τολμήσουμε τελικά την πρώτη βουτιά για φέτος, αφού ο αέρας και η θερμοκρασία δεν ήταν και ό,τι πιο ιδανικό θα μπορούσες να πετύχεις. Και μόλις έβγαλα την κιθάρα από τη θήκη της για να μελετήσω στο μεσοδιάστημα, να σου η αναπάντητη για να βγω. Βολίδα ο συνάδελφος!

Με ανάλογη ταχύτητα φτάσαμε και στην Αγία Πελαγία, η οποία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού. Παραθαλάσσιο χωριό με ταβερνούλες. Ήταν το παλιό λιμάνι του νησιού πριν μεταφερθεί στο Διακόφτι. Συνεχίζουμε παραλιακά…

Το OPEL, λόγω παραξενιάς του οδηγού του (νεοαποκτηθέν γάρ) δεν είναι για πολλά σκαμπανεβάσματα, οπότε το αφήσαμε στην αρχή του χωματόδρομου και προχωρήσαμε με τα πόδια. Ο άνεμος έντονος, βοηθούσε να μην ιδρώσουμε. Οι παραλίες απλώνονταν στα αριστερά μας: Φυρή Άμμος, Λορέντζου, Καλαμίτσι και τέλος Κακή Λαγκάδα!

Το θέαμα εκπληκτικό. Στα αριστερά μας θάλασσα και στα δεξιά μας μια λίμνη με θεόρατους βράχους. Το φαράγγι της Κακής Λαγκάδας ξεκινάει από το χωριό Τριφυλλιάνικα και περνάει δίπλα από την κατεστραμμένη Βυζαντινή Καστροπολιτεία της Παλαιοχώρας για να καταλήξει…στη θάλασσα. Μόλις λίγα μέτρα με βότσαλα χωρίζουν το θαλασσινό από το λιμνίσιο νερό.

Νιώθεις δέος μπροστά σε αυτή τη φυσική ομορφιά. Αρχίζεις να σκέφτεσαι πόσο μικρός είσαι μπροστά στα δημιουργήματά Του, πόσο μεγάλη τιμή σου έχει κάνει να γίνεις διαχειριστής τους και πόσο λίγο (μήπως καθόλου;) το έχεις εκτιμήσει. Φυσικά και δεν πέρασαν απαρατήρητα τα λογιών λογιών σκουπίδια, τοποθετημένα «επιμελώς ατημέλητα» πάνω στα βότσαλα (μέχρι και παιδικό ακουστικό τηλεφώνου, άντε και σε κινητό τώρα!).

Η ηρεμία που σου προσφέρει ο τόπος αυτός σε κάνει να ξεχνάς ότι δίπλα σου υπάρχει θάλασσα που σε προσκαλεί για μπάνιο. Σου αρκεί να κάθεσαι και να κοιτάς. Παρ’ όλ’ αυτά, η ευκαιρία δεν πήγε χαμένη και βουτήξαμε από 2(!) φορές ο καθένας (ας όψεται η φωτογραφική που τη μια δεν άνοιγε καλά το πορτάκι και την άλλη έπρεπε να της αλλάξουμε τις μπαταρίες). Η διάρκεια κάθε βουτιάς μικρή αλλά η ψυχρολουσία…τεράστια!!!

Όπως και να’ χει το γραφικό αυτό φαράγγι είναι από τα μέρη που οφείλει κάποιος να επισκεφτεί στα Κύθηρα. Μόλις 20 λεπτά περπάτημα από το σημείο που αφήνεις το αμάξι. Εκτός και αν ήταν περισσότερο και λόγω της θέας δεν το καταλάβαμε, οπότε και σε εσάς θα συμβεί το ίδιο. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως άμα δεν λυπάσαι το όχημά σου μπορεί να σε βγάλει ως την άκρη. Τρανό παράδειγμα το ζευγάρι των φωτογράφων που έφτασαν στο φαράγγι λίγο μετά από εμάς.

Αφού απολαύσαμε τη θέα και το…μπάνιο, πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Επιστρέφοντας, σταματήσαμε στο λιτό εκκλησάκι του Αη – Νικόλα. Προς μεγάλη μας έκπληξη ήταν ανοιχτό. Χτισμένο πάνω σε βράχο με θέα τη θάλασσα μέσα από τα μικρά του παραθύρια. Σου βγαίνει αυθόρμητα η επιθυμία να φανταστείς τον εαυτό σου να συμμετέχει σε Λειτουργία μέσα εκεί. Μαγευτικό!

Το τέλος του «ταξιδιού» μάς βρήκε στα παραλιακά ταβερνάκια της Αγίας Πελαγίας για καλαμαράκια και τηγανητές πατάτες. Πότε είπαμε ότι θα ξαναπάμε για μπάνιο;;;

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΩΝ

Οι κατακτητές των Κυθήρων από την αρχαιότητα ως σήμερα.

Προϊστορικοί χρόνοι

Τα Κύθηρα λόγω της γεωγραφικής τους θέσης (δεσπόζουν ανάμεσα σε τρεις θάλασσες Ιόνιο, Κρητικό, Αιγαίο και είναι το σταυροδρόμι τριών ηπείρων της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής) γνώρισαν πολλούς κατακτητές. Γνώρισαν περιόδους ακμής αλλά και τέλειας ερήμωσης.

1. Το 1700 π.Χ. το κράτος του Μίνωα είχε κυριαρχήσει στο Αιγαίο πέλαγος και σ’ όλη τη Μεσόγειο. Τότε οι Μινωίτες (Κρητικοί )κατακτούν τα Κύθηρα και ιδρύουν τις πόλεις: Παλιόκαστρο και Σκάνδεια. Το νησί τότε ονομαζόταν Πορφυρίς ή Πορφυρούσα. Πήρε αυτό το όνομα γιατί αλιευόταν η πορφύρα ένα είδος κοχυλιού με το οποίο έβαφαν πολυτελή ενδύματα (ρούχα).

Κατά τα μέσα της Β΄ χιλιετηρίδα π.Χ. παρακμάζει ο Μινωικός πολιτισμός . Από τη Φοινίκη, σήμερα Συρία, ξεκινούν οι Φοίνικες εμπορικός λαός και ιδρύουν στα Κύθηρα εμπορικό ναυτικό σταθμό για την παραγωγή πορφύρας. Οι ιστορικοί αναφέρουν ένα λιμάνι στον κόλπο του Αυλαίμονα με το όνομα «Φοινικούς». Ένας ευγενής Φοίνικας ο «Κύθηρος» έδωσε το όνομα Κύθηρα στο νησί μας. Οι Φοίνικες έφεραν τη λατρεία της θεάς της αγάπης, της Ουράνιας Αφροδίτης. Από την εποχή αυτή σώζονται : το λουτρό και ο θρόνος της Αφροδίτης στην Παλαιόπολη.

3. Από το 1500-1100 π.Χ. οι Μυκηναίοι δημιουργούν ισχυρό κράτος. Όταν βασιλεύουν οι Ατρείδες διώχνουν τους Φοίνικες και καταλαμβάνουν αυτοί το νησί. Αυτήν την εποχή ο Ατρείδης βασιλιάς της Σπάρτης Μενέλαος είχε ανάκτορο στα Κύθηρα, γιατί εδώ έμενε τους καλοκαιρινούς μήνες . Μνημεία αυτής της εποχής είναι οι τέσσερις Μυκηναϊκοί τάφοι στο Βόθωνα της Παλαιόπολης.

Ιστορικοί χρόνοι

4. Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου (431 -404 π.Χ.) το νησί έπεσε στα χέρια πότε των Αθηναίων και πότε των Σπαρτιατών.

5. Μετά την πτώση της Σπάρτης και την κατάληψή της από τους Μακεδόνες το 222 π.Χ. τα Κύθηρα πέφτουν στην κυριαρχία των Μακεδόνων.

6. Το 146 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατακτούν την Ελλάδα και τα Κύθηρα πέφτουν στα χέρια των Ρωμαίων.

7. Το 395 μ.Χ. η ρωμαϊκή αυτοκρατορία (= το κράτος των Ρωμαίων) χωρίστηκε στο δυτικό τμήμα με πρωτεύουσα τη Ρώμη και στο ανατολικό με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Τα Κύθηρα ανήκουν αυτή την εποχή στο ανατολικό τμήμα, γνωστό ως Βυζαντινή αυτοκρατορία.

8. Από τα μέσα του Ζ΄ ( έβδομου ) αιώνα μέχρι τον ΙΑ΄(ενδέκατο) αιώνα είναι περίοδος ερήμωσης του νησιού.

9. Τον ΙΒ΄(δωδέκατο) αιώνα τα Κύθηρα ανήκουν στη Μονεμβασία και οι Ευδαιμονογιάννηδες (= άρχοντες από την Μονεμβασία) ήρθαν στα Κύθηρα και ανήγειραν φρούριο στην περιοχή Παλιόχωρα και έκτισαν εκεί την πόλη του Αγίου Δημητρίου.

10. Μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας από τους Σταυροφόρους το 1204 μ.Χ. κατέλαβαν τα Κύθηρα οι Ενετοί. Οι Ενετοί για να εξασφαλίσουν την κατοχή του νησιού επισκεύασαν και ανασυγκρότησαν το κάστρο της Χώρας το 1503, ανήγειραν το κάστρο του Μυλοποτάμου 1565 και το Καστέλλι του Αυλαίμονα. Kτίσμα αυτής της εποχής εκτός από τα τρία κάστρα είναι και οι οικισμοί: Μέσα Βούργου στη Χώρα και Κάτω Χώρας στο Μυλοπόταμο.

11. Η χωρίς προηγούμενο καταστροφή και η ερήμωση του νησιού, έγινε το 1537 από τον πειρατή Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα, ο οποίος κατάστρεψε και λεηλάτησε την πόλη του Αγίου Δημητρίου.

12. Από το 1714 – 1718 καταλαμβάνουν τα Κύθηρα οι Τούρκοι.

13. Το 1798 παίρνουν το νησί οι Γάλλοι.

14. Από το 1798-1800 κατακτητές είναι οι Ρωσο-Τούρκοι.

15. Το 1809 κατέλαβαν τα Κύθηρα οι Άγγλοι μέχρι το 1864 στις 21 Μαΐου που έγινε η οριστική ένωση των Επτανήσων με την υπόλοιπη Ελλάδα. Την περίοδο της κατοχής των Άγγλων έγιναν πολλά έργα στο νησί. Ο Άγγλος διοικητής Ιωάννης Μάκφεϋλ έδωσε προτεραιότητα στη εκπαίδευση του λαού. Τότε χτίστηκαν ευρύχωρα και ηλιόλουστα διδακτήρια στο Λειβάδι ( Μηλαπιδέα 1825), στη Χώρα (το Δημοτικό Σχολείο Χώρας), στο Μυλοπόταμο 1825 (μπροστά από το κάστρο), στα Φράτσια, στον Ποταμό και στα Καστρισιάνικα δύο σχολεία ( το Δημ. Σχ. Καστρισιανίκων που ήταν αρρένων και στην πλατεία Καστρισιανίκων που ήταν θηλέων). Τα περισσότερα είχαν λίθινη (πέτρινη) θολωτή σκεπή (βόλτο).

Μέχρι τότε οι κάτοικοι των Κυθήρων δεν είχαν σχολεία και ήταν οι περισσότεροι αγράμματοι . Ο Μάκφεϋλ επέβαλε την υποχρεωτική φοίτηση των αρρένων εις τα σχολεία, στους γονείς δε εκείνους που δεν τηρούσαν τη διαταγή, επέβαλλε περισσότερη αγγαρεία ή αγγαρεία του γαϊδάρου τους. Έτσι άρχισαν οι γονείς να στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία.

Άλλο σπουδαίο έργο της ίδιας εποχής είναι το γεφύρι στο Κατούνι. Είναι το μεγαλύτερο πέτρινο γεφύρι που έκτισαν στην Ελλάδα οι Άγγλοι. Έχει μήκος 110 μέτρα και ανώτατο ύψος 15 μέτρα και 13 τόξα.

Ο φάρος του Μουδαρίου (φανάρι του Καραβά) που βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του νησιού στο ακρωτήρι Σπαθί χτίστηκε επί Αγγλοκρατίας είναι ο μεγαλύτερος φάρος που έκτισαν οι Άγγλοι στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε το 1857 και έχει ύψος 25 μέτρα.

16. Τέλος στις 10 Μαΐου 1941 τα κατέλαβαν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 1944 όπου απελευθερωθήκαμε.

Αυτή είναι μια σύντομη αναφορά στην ιστορία του τόπου μας για να γνωρίσουμε έτσι το πλούσιο παρελθόν μας.

Επιμέλεια κειμένων: Χάρου Αικατερίνη

"Τρικυμία...τρικυδύο".

Μέσα από το χιούμορ, συνήθως λέγονται τα σοβαρότερα πράγματα. Αυτό προσπάθησε να κάνει και η ομάδα του θεατρικού εργαστηρίου του Ωδείου Αναγέννηση που στις 27 Μαρτίου, ημέρα Πέμπτη και ώρα ενάτη μετά μεσημβρίας στο «Αστικόν» του Ποταμού, μάς παρουσίασε την παράσταση «Τρικυμία…Τρικυδύο», γραμμένη «εξ’ ιδίων».

«Σας ομιλεί ο καπετάνιος της ΧΑΝΕΝ lines. Σε λίγη ώρα το καράβι θα αναχωρήσει από Κύθηρα για Πειραιά».

«Σας ομιλεί ο καπετάνιος της ΧΑΝΕΝ lines. Λόγω μηχανικών δυσλειτουργιών το καράβι θα παραμείνει στα Κύθηρα για 2 ώρες ακόμη τουλάχιστον. ΧΑΝΕΝ lines, η εταιρία που σας φέρνει πιο κοντά».

Και οι 2 ώρες έγιναν 6, και οι 6 έγιναν 9, ώσπου τελικά το καράβι δεν σαλπάρησε ποτέ. Παρ’ όλ’ αυτά, οι πρωταγωνιστές του σεναρίου (πραγματικά βγαλμένου μέσα από τη ζωή) δεν πέρασαν και άσχημα, αφού αυτό το πλοίο είχε τους πάντες.

Το σερβιτόρο – κυλικειάρχη που περίμενε πώς και πώς να προσαράξει στον Πειραιά για να δει την αγαπημένη του Μαριγώ.

Τη μοιραία ανιψιά της αδικοχαμένης θείας που προορίζετο να ταφεί στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Την emo έφηβη που θα έδινε εξετάσεις για Proficiency στην πρωτεύουσα.

Τη κουτσομπόλα νησιώτισσα που ήθελε να προλάβει τις εκπτώσεις.

Την επαναπατρισμένη Ελληνοαυστραλεζοτσιριγώτισσα καθηγήτρια αγγλικών.

Την ηλικιωμένη επιβάτη που επιθυμούσε να φτάσει στην Αθήνα για να καταφέρει να κάνει αναλύσεις ούρων και αίματος.

Από αυτή τη σάτιρα δεν έλειψε κανείς και τίποτα. Με χιουμοριστικό τρόπο θίχτηκαν καίρια προβλήματα του νησιού όπως η ελλιπής υγειονομική περίθαλψη, η υποτυπώδης συγκοινωνία, τα σχόλια που υπάρχουν σε μια κλειστή κοινωνία, οι μικρές εκπαιδευτικές ευκαιρίες. Αναφορά έγινε και σε κοινωνικά ζητήματα όπως ο επηρεασμός της νεολαίας από τα προβαλλόμενα πρότυπα, ο νεοπλουτισμός αλλά και η αύξηση των τιμών των τυροπιτών στα κυλικεία των πλοίων (!).

Ας ελπίσουμε τα μηνύματα να φτάσουν εκεί που πρέπει και οι λύσεις που θα προκύψουν να μη δώσουν αφορμή για άλλη σάτιρα στο μέλλον.

Βραδιά μουσικών συνόλων στα Κύθηρα

To ραντεβού δόθηκε για την Κυριακή 2 Μαρτίου 2008 στη Χώρα. Τα παιδιά συγκεντρώθηκαν από τις 16:00 περίπου. Οι πρόβες ξεκίνησαν μέρες πριν. Τα όργανα κουρδίστηκαν. Ο κόσμος γέμισε τον Κυθηραϊκό σύνδεσμο και στις 19:30 οι φωνές της παιδικής χορωδίας του Ωδείου «Αναγέννηση» μας καλωσόρισαν μιλώντας μας για τον «Ιρλανδό και τον Ιουδαίο» του Μάνου Χατζιδάκι. Τα «Κόκκινα χείλη» διέλυσαν τον «Εφιάλτη της Περσεφόνης» που με τον «Έκτορα και την Ανδρομάχη» τραγούδησαν μια «Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη».

Μιας και η βραδιά όμως ήταν αφιερωμένη στα μουσικά σύνολα του Ωδείου, ένα πιάνο, μια κιθάρα και ένα φλάουτο έκοψαν το «Χάρτινο το φεγγαράκι» και μας το πρόσφεραν λίγο πριν το «Ποτ πουρί σε ρούμπες» από ένα μπουζούκι και δυο τουμπελέκια.

«Τα παιδιά του Πειραιά» χόρεψαν γύρω από το αρμόνιο μιας αριστούχας μαθήτριας του Ωδείου, ενώ με το σύνολο του ομαδικού αρμονίου ταξιδέψαμε «Κάτω στο γιαλό», «Πέρα στους πέρα κάμπους», ευχηθήκαμε «Ας χαμηλώναν τα βουνά» και απολαύσαμε ένα «Tango» υπό τους ήχους του «O sole mio».

Τμήμα μουσικοκινητικής αγωγής για παιδιά προσχολικής αγωγής χωρίς «Χόκι Πόκι» δεν γίνεται, ενώ το ότι «Κάπου βραδιάζει» το μάθαμε από το σύνολο κιθάρας – μπουζουκιού – φλάουτου και τσέλου. Τα σαξόφωνα έπαιξαν το «Il dulci jubilo» και το σύνολο των πνευστών μας είπε «Μ’ αρέσει να μη λέω πολλά» «Μαλαματένια λόγια».

Εκείνο όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν το σύνολο ORFF και η ορχήστρα κρουστών και εγχόρδων από τα παιδιά που φοιτούν στο Ωδείο. Όργανα ξύλινα, απλά, ασυνήθιστα, με παραδοσιακή τεχνοτροπία και ακουστική ταίριαξαν με τις μελωδικές παιδικές φωνές, μας παρουσίασαν ένα «Βαλσάκι», ένα «Νανούρισμα» και μας ειδοποίησαν πως «Βγαίν’ η βαρκούλα» «Κάτω στο γιαλό» για να φέρει μια «Πιπεριά» και «Ένα νερό κυρά - Βαγγελιώ».

Αξίζουν συγχαρητήρια για τις προσπάθειες των παιδιών και των δασκάλων. Εν αναμονή και άλλων πολιτιστικών και εκπαιδευτικών εκδηλώσεων.

Ανεμογεννήτριες στα Κύθηρα - "Άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου"

Ένα μεγάλο θέμα που μας προβληματίζει έντονα τους τελευταίους μήνες και θα μας απασχολήσει και στο μέλλον εδώ στα Κύθηρα είναι το ενεργειακό.

Όπως γνωρίζουμε, κύριες πηγές ενέργειας στην εποχή μας είναι ο λιγνίτης, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από τα υδροηλεκτρικά φράγματα και σε πολλά κράτη η χρήση της ραδιενέργειας από πυρηνικούς αντιδραστήρες κλπ. χρησιμοποιούνται επιπλέον ως εναλλακτικές μορφές ενέργειας.

Τεράστιες ανάγκες προέκυψαν με την ανάπτυξη της βιομηχανίας, τη συγκοινωνία, το φωτισμό, τις επικοινωνίες και γενικά με το νέο τρόπο ζωής. Η οποιαδήποτε κατανάλωση ενέργειας έχει σαν αποτέλεσμα τη δυσμενή επίδραση στο περιβάλλον και επομένως και στο κλίμα του πλανήτη μας με την όξυνση του φαινόμενου του θερμοκηπίου. Τελευταία άρχισε να γίνεται στροφή μέσα από προγράμματα για την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας σε διάφορες περιοχές της χώρας μας.

Είναι αλήθεια ότι η χρήση της αιολικής ενέργειας αποτρέπει την ενίσχυση του φαινόμενου του θερμοκηπίου λόγω του ότι δεν καταναλώνεται θερμική ενέργεια για την παραγωγή της, όπως αντίθετα συμβαίνει με την χρήση του λιγνίτη. Για αυτό το λόγο υποστηρίζεται και από οικολογικές οργανώσεις.

Βέβαια οι ανεμογεννήτριες μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμούς ή θανατώσεις πουλιών, κυρίως αποδημητικών γιατί τα ενδημικά «συνηθίζουν» την παρουσία των μηχανών και τις αποφεύγουν. Υπάρχει ένας προβληματισμός για τον θόρυβο που παράγεται από τις λεπίδες του ηλεκτρικού κινητήρα (ρότορα) και για την αισθητική (οπτική) επίπτωση.

Το χρήμα είναι σε βάρος των αξιών, δυστυχώς. Γίνονται σωστές επιλογές; Θα μας ενδιέφερε να μάθουμε και τη δική σας άποψη πάνω στο θέμα ή ακόμη και να μοιραστείτε μαζί μας εμπειρίες σας από επισκέψεις σε αιολικά πάρκα ή από τη λειτουργία τους στις περιοχές σας.

Ακολουθεί συνέντευξη ενός μηχανικού περιβάλλοντος, κατοίκου των Κυθήρων. Η συνέντευξη μεταδόθηκε από τον τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό Adelin 107.3 και σας παραθέτουμε συνοπτικά τα σημαντικότερα σημεία της.

Οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας, καθώς περνούν τα χρόνια, θα βρίσκουν όλο και περισσότερη εφαρμογή παγκοσμίως. Βέβαια σε κάθε περιοχή θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες που ισχύουν σε αυτήν. Με τις ανεμογεννήτριες μπορείς να παράγεις μεγαλύτερη ποσότητα ενέργειας απ’ ότι με τα φωτοβολταϊκά τόξα, τα οποία συσσωρεύουν ηλιακή ενέργεια και τη μετατρέπουν σε ηλεκτρική.

Το αν οι ανεμογεννήτριες προκαλούν προβλήματα υγείας στους ανθρώπους δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά.

Η λειτουργία της ανεμογεννήτριας είναι απλή. Μοιάζει με το δυναμό του ποδηλάτου. Η δύναμη του ανέμου περιστρέφει τον έλικα που βρίσκεται στο πάνω μέρος της και η ενέργεια που παίρνει συσσωρεύεται σε μια μεγάλη «μπαταρία». Σε κάθε αιολικό πάρκο υπάρχει ένας υποσταθμός (σπιτάκι στο οποίο βρίσκονται ειδικά μηχανήματα και ένας ελεγκτής), όπου συγκεντρώνεται η ενέργεια και από εκεί διοχετεύεται παραπέρα για οποιοδήποτε σκοπό επιθυμούμε. Μετατρέπεται έτσι η κινητική ενέργεια σε ηλεκτρική.

Σε κάποια αιολικά πάρκα υπάρχει ειδική πρόβλεψη για τις περιπτώσεις όπου επικρατεί νηνεμία. Όταν δηλαδή, η ένταση του ανέμου πέφτει χαμηλότερα από το όριο που απαιτείται για να κινηθεί ο έλικας, η προϋπάρχουσα συσσωρευμένη ενέργεια εξακολουθεί να τον κινεί.

Όσον αφορά το θέμα του θορύβου, οι σημερινές ανεμογεννήτριες έχουν χαμηλότερα επίπεδα ηχορύπανσης απ’ ότι οι πρώτες. Επιπλέον, μειονέκτημα μπορεί να θεωρηθεί η εμφάνιση, κάτι το οποίο είναι υποκειμενικό.

Προτού γίνει ένα αιολικό πάρκο χρειάζεται να δούμε ποιο είναι το μέγεθος αυτού του τεχνικού έργου, ώστε να προκύψει κάτι πραγματικά καλό. Εξήντα με ογδόντα ανεμογεννήτριες θεωρείται υπερβολικός αριθμός για ένα μικρό νησί όπως τα Κύθηρα. Παν μέτρον άριστον. Υπάρχουν και περιπτώσεις αιολικών πάρκων ανά την Ελλάδα, τα οποία φτιάχτηκαν και αφέθηκαν λόγω διακοπής των επιχορηγήσεων.

Διαφαίνεται επιπλέον ο προβληματισμός σχετικά με το μεταλλικό υλικό των ανεμογεννητριών. Χρειάζεται να λάβουμε υπόψη και τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, στην οποία θα εγκατασταθεί το αιολικό πάρκο.

Από τη στιγμή που δεν έχουμε ρύπανση του περιβάλλοντος στα Κύθηρα, οι ανεμογεννήτριες είναι μια καλή ευκαιρία για επιπλέον οικονομικούς πόρους στο νησί, ώστε να επέλθει ενίσχυση του βιοτικού επιπέδου και των γενικότερων παροχών (υγειονομική περίθαλψη, τεχνικά έργα, καλύτερη συγκοινωνία).