Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 17 Σεπτεμβρίου 2008

«Η αξία του δασκάλου είναι διαχρονική. Δε μπορεί ποτέ να ξέρει πού σταματάει η επιρροή του.»

Χένρυ Άνταμς

Ξεκίνησε και φέτος άλλη μία σχολική χρονιά και σκεφτόμουν αν υπάρχει άραγε ιδανικός δάσκαλος. Αν υπάρχουν κάποια κριτήρια-χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κάποιος ώστε να λέγεται ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ.

Σύμφωνα με τους Έλληνες μαθητές οι οποίοι δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην προσωπικότητα του εκπαιδευτικού, ώστε να τους βοηθήσει να αγαπήσουν το σχολείο, τα βασικά προσόντα που πρέπει να έχει ένας δάσκαλος είναι : «αγάπη στους μαθητές του, γνώση του αντικειμένου του, μεράκι και όρεξη για δουλειά, υπομονή»

Στα χέρια ενός αδιάφορου δασκάλου ακόμη και η καλύτερη μέθοδος και το καλύτερο σχολικό βιβλίο θα φαίνεται αδιάφορο, το σχολικό περιβάλλον απωθητικό…

Από την σκοπιά του δασκάλου τώρα τα βασικά προσόντα που πρέπει να έχει ο καλός μαθητής για το δάσκαλο είναι : «Να είναι πειθαρχημένος, να κάνει με συνέπεια τις εργασίες του, να είναι ομαδικός, να μην μπλέκει σε καβγάδες».

Λοιπόν εσείς τι λέτε υπάρχει ιδανικός δάσκαλος; Υπάρχει κάποιο ιδεατό πρότυπο μαθητή;

Ο Τοτός γυρίζει από το σχολείο στο σπίτι του κλαίγοντας.

- Τι έχεις; Γιατί κλαις; τον ρωτά η μητέρα του.

- Με χτύπησε ο δάσκαλος

- Και γιατί σε χτύπησε;

- Να, γιατί απάντησα σε μια ερώτηση που δεν μπορούσε κανείς άλλος ν΄απαντήσει.

- Τι; Και αντί να σου βάλει άριστα σε χτύπησε; Και ποια ήταν αυτή η ερώτηση;

- Ποιος έσπασε το τζάμι του σχολείου


ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΕΝΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ;

(ΜΕΡΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΝΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥ)

¨ Για να πραγματοποιηθεί το μάθημα τα απαραίτητα στοιχεία είναι δύο: ο δάσκαλος και ο μαθητής. Όλα τα άλλα απλώς βοηθούν και διευκολύνουν.

¨ Να σέβεται πάντα το κουδούνι. Το διάλειμμα είναι χρόνος που χρειάζεται σε μαθητές και διδάσκοντες για να ικανοποιήσουν πιεστικές ίσως ανάγκες (πείνα, δίψα, επίσκεψη στην τουαλέτα κλπ).

¨ Να θυμάται πάντα ότι ο καλός ομιλητής είναι πρώτα καλός ακροατής.

¨ Αν θέλει να τον σέβονται οι μαθητές του, τότε πρέπει να τους σέβεται και κείνος. Η εικόνα του δάσκαλου που ήταν φόβητρο για τους μαθητές του δεν είναι πλέον ελκυστική. Ειρωνείες, βρισιές, υπονοούμενα , απειλές κλπ δεν πρέπει να ανήκουν στο ρεπερτόριο ενός δασκάλου.

¨ Εμπλουτίστε το μάθημα με κατανοητά παραδείγματα για τους μικρούς μαθητές σας. Μην διστάζετε να τους προσφέρετε καινούριες γνώσεις. Αλλά μην τους ζαλίζετε με τις προσωπικές σας εμπειρίες και τα καθημερινά σας προβλήματα.

¨ Βεβαιωθείτε ότι το ντύσιμο και η γενικότερη συμπεριφορά σας δεν αποσπά την προσοχή τους από το μάθημα. Μην μιμείστε το ντύσιμο των μαθητών σας!

¨ Εξασφαλίστε ότι η επικοινωνία σας μαζί με τους μαθητές σας είναι στο ίδιο μήκος κύματος!

¨ Βεβαιωθείτε ότι καταλαβαίνουν όλες τις λέξεις σας κάνοντας κατάλληλες ερωτήσεις.

¨ Δημιουργείστε το κατάλληλο κλίμα για να είναι αποτελεσματική η διδασκαλία. ( Να νοιώθετε και να οργανώσετε την αίθουσα σαν να είναι χώρος τους σπιτιού σας. Να υπάρχει επαρκής φωτισμός και να αερίζεται καλά η αίθουσα. Αισθανθείτε άνετα για να αισθανθούν έτσι και οι μαθητές σας.)


Τέλος, νομίζω ότι ο δάσκαλος κάθε στιγμή πρέπει να νοιώθει σαν τον ακροβάτη που περπατάει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί και να μην ξεχνάει ότι έχει να κάνει με παιδικές ψυχές.


Καλή Σχολική Χρονιά!

Πέμπτη 17 Απριλίου 2008

Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!


Όπου κι αν βρίσκονται οι Έλληνες, στις πόλεις και τα χωριά, στα βουνά, τους κάμπους και τα νησιά μας, όπως επίσης στις χώρες της διασποράς, υποδέχονται το Άγιο Πάσχα, αυτή τη μεγάλη γιορτή της χριστιανοσύνης και του ελληνισμού με ιδιαίτερη ευλάβεια και χαρά.

Ένα κόκκινο αυγό τσούγκρισε μ’ ένα άλλο.
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Ένα κερί άναψε ένα άλλο κερί.
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Η μαγειρίτσα, μοσκομύριστη, φίλησε την κατσαρόλα
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Το γιορτινό τραπεζομάντιλο ζεστά αγκάλιασε το ξύλινο τραπέζι.
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Η νύχτα άναψε όλα τ’ αστέρια της να φωτιστεί η πλάση.
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Ο άνεμος ξεσήκωσε όλες τις μυρωδιές από τα λουλούδια και τις ντύθηκε.
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!
Τα πουλιά απόψε ξαγρυπνήσανε. Ψιθύρισαν στο δέντρο που ήταν το σπίτι τους:
-Χριστός Ανέστη!
Μια πεταλούδα, που ‘χε ξεχαστεί στην αγκαλιά του απριλιάτικου τριαντάφυλλου, του είπε τρυφερά:
Χριστός Ανέστη!
Εχθροί και φίλοι αγκαλιάστηκαν:
Χριστός Ανέστη!
Και τα παιδιά που ‘ναι λουλούδια και πουλιά μαζί, φίλησαν τον πατέρα, τη μανούλα:
-Χριστός Ανέστη:
-Πάσχα , Κυρίου Πάσχα!

Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη,
Ο αγέρας παίζει φλογέρα, εκδ. Πατάκη

Οι stiskardiesmas σας εύχονται Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

Σάββατο 5 Απριλίου 2008

Το πρώτο μπάνιο (μπρρρ...)

Παραμονή Ευαγγελισμού 2008.

Χαλάρωση μετά από την πρωινή ετοιμασία της αίθουσας του σχολείου για την εθνικοθρησκευτική γιορτή της επόμενης μέρας. Ευκαιρία να μελετήσω λίγη κιθάρα, όταν ξαφνικά... ΝΤΡΙΙΙΝ… Το τηλέφωνο. Στην άλλη άκρη της γραμμής ο φίλτατος συνάδελφος Δημήτρης:

- «Λοιπόν, έχω διάθεση για βόλτα και μπάνιο. Είσαι μέσα;»

- «Εεε…ναι! (άλλο που δεν ήθελα) Πού θα πάμε;»

- «Στην Κακή Λαγκάδα, στην Αγία Πελαγία. Ετοίμασε τα απαραίτητα. Σε 20 λεπτά έρχομαι να σε πάρω»
Τουτ…Τουτ… (κλείσιμο τηλεφώνου)

Αυτό ήταν. Έβαλα στην τσάντα μια πετσέτα (προσφορά του Ε.Σ.), ένα μπουκάλι με νερό (γιατί μας είχαν προετοιμάσει για απίστευτο περπάτημα … φήμες!!!), μπαταρίες για την ψηφιακή φωτογραφική του Δημήτρη (πότε θα την αλλάξεις επιτέλους;;;), πορτοφόλι, κλειδιά… . Έβγαλα το μαγιό από την ντουλάπα χωρίς να ξέρω αν θα τολμήσουμε τελικά την πρώτη βουτιά για φέτος, αφού ο αέρας και η θερμοκρασία δεν ήταν και ό,τι πιο ιδανικό θα μπορούσες να πετύχεις. Και μόλις έβγαλα την κιθάρα από τη θήκη της για να μελετήσω στο μεσοδιάστημα, να σου η αναπάντητη για να βγω. Βολίδα ο συνάδελφος!

Με ανάλογη ταχύτητα φτάσαμε και στην Αγία Πελαγία, η οποία βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού. Παραθαλάσσιο χωριό με ταβερνούλες. Ήταν το παλιό λιμάνι του νησιού πριν μεταφερθεί στο Διακόφτι. Συνεχίζουμε παραλιακά…


Το OPEL, λόγω παραξενιάς του οδηγού του (νεοαποκτηθέν γάρ) δεν είναι για πολλά σκαμπανεβάσματα, οπότε το αφήσαμε στην αρχή του χωματόδρομου και προχωρήσαμε με τα πόδια. Ο άνεμος έντονος, βοηθούσε να μην ιδρώσουμε. Οι παραλίες απλώνονταν στα αριστερά μας: Φυρή Άμμος, Λορέντζου, Καλαμίτσι και τέλος Κακή Λαγκάδα!

Το θέαμα εκπληκτικό. Στα αριστερά μας θάλασσα και στα δεξιά μας μια λίμνη με θεόρατους βράχους. Το φαράγγι της Κακής Λαγκάδας ξεκινάει από το χωριό Τριφυλλιάνικα και περνάει δίπλα από την κατεστραμμένη Βυζαντινή Καστροπολιτεία της Παλαιοχώρας για να καταλήξει…στη θάλασσα. Μόλις λίγα μέτρα με βότσαλα χωρίζουν το θαλασσινό από το λιμνίσιο νερό.


Νιώθεις δέος μπροστά σε αυτή τη φυσική ομορφιά. Αρχίζεις να σκέφτεσαι πόσο μικρός είσαι μπροστά στα δημιουργήματά Του, πόσο μεγάλη τιμή σου έχει κάνει να γίνεις διαχειριστής τους και πόσο λίγο (μήπως καθόλου;) το έχεις εκτιμήσει. Φυσικά και δεν πέρασαν απαρατήρητα τα λογιών λογιών σκουπίδια, τοποθετημένα «επιμελώς ατημέλητα» πάνω στα βότσαλα (μέχρι και παιδικό ακουστικό τηλεφώνου, άντε και σε κινητό τώρα!).


Η ηρεμία που σου προσφέρει ο τόπος αυτός σε κάνει να ξεχνάς ότι δίπλα σου υπάρχει θάλασσα που σε προσκαλεί για μπάνιο. Σου αρκεί να κάθεσαι και να κοιτάς. Παρ’ όλ’ αυτά, η ευκαιρία δεν πήγε χαμένη και βουτήξαμε από 2(!) φορές ο καθένας (ας όψεται η φωτογραφική που τη μια δεν άνοιγε καλά το πορτάκι και την άλλη έπρεπε να της αλλάξουμε τις μπαταρίες). Η διάρκεια κάθε βουτιάς μικρή αλλά η ψυχρολουσία…τεράστια!!!


Όπως και να’ χει το γραφικό αυτό φαράγγι είναι από τα μέρη που οφείλει κάποιος να επισκεφτεί στα Κύθηρα. Μόλις 20 λεπτά περπάτημα από το σημείο που αφήνεις το αμάξι. Εκτός και αν ήταν περισσότερο και λόγω της θέας δεν το καταλάβαμε, οπότε και σε εσάς θα συμβεί το ίδιο. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως άμα δεν λυπάσαι το όχημά σου μπορεί να σε βγάλει ως την άκρη. Τρανό παράδειγμα το ζευγάρι των φωτογράφων που έφτασαν στο φαράγγι λίγο μετά από εμάς.

Αφού απολαύσαμε τη θέα και το…μπάνιο, πήραμε το δρόμο του γυρισμού. Επιστρέφοντας, σταματήσαμε στο λιτό εκκλησάκι του Αη – Νικόλα. Προς μεγάλη μας έκπληξη ήταν ανοιχτό. Χτισμένο πάνω σε βράχο με θέα τη θάλασσα μέσα από τα μικρά του παραθύρια. Σου βγαίνει αυθόρμητα η επιθυμία να φανταστείς τον εαυτό σου να συμμετέχει σε Λειτουργία μέσα εκεί. Μαγευτικό!


Το τέλος του «ταξιδιού» μάς βρήκε στα παραλιακά ταβερνάκια της Αγίας Πελαγίας για καλαμαράκια και τηγανητές πατάτες. Πότε είπαμε ότι θα ξαναπάμε για μπάνιο;;;

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008

Ένα, δύο, Ένα δύο... Ελήφθη όβερ! 35h!

Ένα νησί,
Δύο εκπαιδευτικοί,
Τρίτος χρόνος υπηρεσίας,
Τέταρτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου,
στο παρα Πέντε της εξάντλησης (λέμε τώρα)
Έξι σχολεία στο νησί,
Εφτά οι μέρες της βδομάδας (έτσι για να τα φρεσκάρουμε λίγο)....
...
...
...35h!!!

Ναι, το νέο μπλογκ είναι γεγονός! Νέα (και παλιά) εκπαιδευτικά, κοινωνικά, χιουμοριστικά, ψαγμένα, ιδιαίτερα, ψυχωφέλιμα (!!!) και πάνω απ' όλα... νησιώτικα! Γιατί, ακόμα και αν τα πάντα γύρω μας δείχνουν ότι πάνε ανάποδα, θα είναι υπέροχα...στις καρδιές μας!

Τώρα, το τι σημαίνει 35h, είναι άλλη ιστορία.

Κλείστε εισητήριο... λάβετε θέσεις και ... απογειωνόμαστεεεε (αν δεν έχει αέρα και ομίχλη).

Τα λέμε...